Një shtëpi e zakonshme në periferi të Beogradit, e fshehur pas pamjes së një objekti rezidencial, ishte shndërruar në një nga qendrat më famëkeqe të torturës dhe ekzekutimeve të mafias ballkanike.
Një investigim i detajuar, i bazuar në aktakuzat e Prokurorisë për Krim të Organizuar në Serbi, raportimet e OCCRP dhe portalit investigativ serb KRIK, zbulon mënyrën se si grupi kriminal i Veljko Belivukut operonte një “thertore njerëzore” për eliminimin e rivalëve.
Hetimet tregojnë se grupi i Belivukut, i lidhur me klanin mafioz malazez Kavac, përdorte një makineri industriale për bluarjen e mishit me qëllim zhdukjen e plotë të kufomave dhe provave materiale. Mbetjet, sipas prokurorëve, hidheshin në lumin Danub, ndërsa rrobat dhe sendet personale të viktimave digjeshin.
Një nga viktimat e para të dokumentuara në aktakuzë ishte Luka Mariq, emër i ndryshuar për arsye sigurie, një lider huliganësh rival dhe bashkëpunëtor i figurës kriminale Filip Koraq, i lidhur me klanin Shkaljari. Sipas prokurorisë, ai u josh nga një mik i tradhtuar, u rrëmbye, u dërgua në shtëpinë e Ritopekut dhe më pas u torturua e ekzekutua me sëpatë. Fotografi të trupit të tij të masakruar u dërguan si kërcënim rivalëve kriminalë.
Hetimet përfshijnë edhe vrasjen e Zdravko Radojeviq dhe Milan Ljepoja, ky i fundit ish-anëtar i grupit famëkeq të grabitësve “Pink Panthers”. Sipas hetuesve, edhe ai përfundoi në të njëjtën dhomë torture pasi ishte joshur me premtimin për blerjen e një automjeti të blinduar.
Në një nga mesazhet e publikuara në aktakuzë, Belivuk – me nofkën “Soprano” – shkruante: “Nuk pres dot ta mbys”. Në komunikime të tjera, anëtarët e grupit përshkruanin torturat ndaj viktimave dhe shpërndanin fotografi të trupave të masakruar.
Megjithatë, çështja mori dimension edhe më të madh politik pas publikimit të pretendimeve për lidhje të ngushta mes grupit kriminal dhe strukturave shtetërore serbe.
Sipas raportimeve të KRIK, në telefonin e Belivukut u gjetën komunikime me zyrtarë të lartë të xhandarmërisë serbe dhe policisë. Gazetarët investigativë pretendojnë se një oficer i lartë policie komunikonte çdo ditë me Belivukun dhe raportonte tek figura të rëndësishme në hierarkinë shtetërore.
Vetë Belivuk, gjatë dëshmisë së tij, pretendoi se grupi i tij ishte organizuar për nevojat e pushtetit dhe përdorej për të kontrolluar tribunat e tifozëve, për të frikësuar protestuesit antiqeveritarë dhe për të siguruar mbështetje në tubimet pro-qeveritare.
Presidenti serb Aleksandar Vuçiq ka mohuar vazhdimisht çdo lidhje me Belivukun dhe grupin e tij, duke deklaruar se nuk e kishte takuar kurrë personalisht.
Sipas Stevan Dojçinoviq, problemi nuk përfundon me arrestimin e Belivukut.
“Modeli mbetet i njëjtë. Derisa ky sistem politik dhe kjo mënyrë bashkëpunimi mes shtetit dhe strukturave kriminale të ekzistojë, asgjë nuk do të ndryshojë”, deklaroi ai.