Pas më shumë se 30 vitesh largimi të dhunshëm, dera e një banese në veri të Mitrovicës është hapur sërish për pronarët e saj. Emocionet, kujtimet dhe realiteti i asaj që gjetën brenda, ndërthuren në rrëfimin e Vjollca dhe Sami Bunjakut, të cilët tregojnë historinë e tyre për KosovaPress.

Për Vjollca Bunjakun, kthimi nuk ishte thjesht rikthim fizik në një hapësirë, por përballje me një realitet të vështirë.

Megjithatë, frika nuk është pjesë e planeve të saj. Ajo thotë se është e vendosur të jetojë sërish aty dhe u bën thirrje edhe të tjerëve të ndjekin të njëjtën rrugë.

“Unë nuk kam pasur frikë edhe kur nuk kemi mujtë me ardhë gjithmonë kemi dalë knej edhe dmth e kam bërë një shikim prej poshtë lart, unë tash mendoj me ardhë me banu këtu, nuk kam frikë prej askujt. Ju kisha bërë apel të gjithëve që kanë banesa këndej ure në veri t’i rikthejnë pronat e veta, nuk kanë pse me u frigu. E kam ëndërruar, por kur se kam imagjinuar. Gjithmonë e kam ëndërruar se do të kthehem një ditë do të vij në banesën time, do të vijmë në pronën ku kemi jetuar edhe pse ka qenë shumë e vogël por për mua ka qenë mjaftë“- deklaroi ajo.

Historia e kësaj familjeje kthehet në tetorin e vitit 1990, kur, sipas Sami Bunjakut, gjithçka ndodhi brenda pak orësh.

Bunjaku ka rrëfyer për KosovaPress rrugëtimin e gjatë drejt rikthimit në banesën e tij, duke theksuar se për vite me radhë kishte refuzuar ofertat për shitjen e saj, pavarësisht vështirësive dhe rrethanave të kohës.

Bunjaku ka përshkruar momentin e marrjes së çelësave të banesës si një hap të rëndësishëm drejt rikthimit në pronën e tij, ndonëse gjendja e saj ishte e rëndë.

Ai u shpreh se përvoja e tij me rikthimin në pronë është një mesazh i qartë për të gjithë ata që presin të kthehen: nuk duhet të dorëzohen kurrsesi.

Bunjaku përfundoi duke theksuar se rikthimi në pronë për të nuk është thjesht një kthim fizik, por një kapitull i rëndësishëm i jetës së tij:

Për familjen Bunjaku, marrja e çelësave të banesës dhe rifillimi i jetës aty përbën një moment të jashtëzakonshëm, i mbushur me emocione, sfida dhe kujtime. Ky rikthim shkon përtej pronës materiale: është simbol i mbijetesës, vendosmërisë dhe shpresës së patundur, një mesazh frymëzues për të gjithë ata që presin të rikthehen në pronat e tyre.

/Kosovapress/