“Një raport hulumtues i ETEA-s që ka pasur në fokus lektyrat shkollore. ETEA ndër vite prej 2018 ka zhvilluar mbi 5 hulumtime për lexueshmëri. Kemi pasur target nxënësit. Më 2023 kemi pasur një shtrirje të gjerë. Konstant kemi marrë informacione për lektyrat shkollore, për shembull, sot lexohen ende lektyra që janë lexuar nga prindërit apo gjyshërit. Nxënësit e ndiejnë si proces obligativ e jo atraksion gjatë leximit. Edhe për referatet, sipas gjetjeve, del qe deri në 70 për qind të studentëve del se referatet i kopjojnë. Lektyrat shkollore konsiderohen mjeti kryesor që mësimdhënësi mund ta krijojë si shprehi. Në shkollat tona është praktikë që mësimdhënësit e rekomandojnë një lektyrë në muaj. E shohim të rëndësishme një gjetje tjetër se prindërit nuk kanë ndonjë kulturë të leximit dhe nuk janë model i duhur për fëmijët e tyre. Ata nuk e kujtojnë se kur i kanë parë prindërit e tyre me libër në dorë”, tha Ahmeti.
Ndërsa Meliza Krasniqi nga Instituti Albanologjik përmendi se si mësohet letërsia në shkollat e vendit.
Ajo përkrah idenë që letërsia të ndahet nga gjuha.
“Kjo kornizë duhet të zgjerohet më shumë. Është mësimi i letërsisë si bëhet te ne, lektyra është rezultati i fundit për ta, e marrin si obligim në formën se si ata e mësojnë letërsinë. Gjithmonë kam përkrahur idenë që letërsia të ndahet nga gjuha. Është një problematikë tjetër Fakulteti i Edukimit që edhe ata prodhojnë mësues e arsimtarë, të cilët nuk janë të specializuar as për gjuhë, as letërsi. Problemi i dytë është sistemi i mbingarkuar, kurrikula e Ministrisë së Arsimit. Kriteret që kanë për një lëndë të vetme dy fusha të ndryshme është e tepërt”, tha Krasniqi.
