Planet e Pentagonit janë gati, nafta dhe Kharg janë në shënjestër. Teherani minon ishullin.

Ekzistojnë kontakte midis Uashingtonit dhe Teheranit.

E konfirmuar, në shkallë të ndryshme, nga të dyja palët. Por në ditën e 27-të të luftës, mesazhet janë dhe mbeten kontradiktore, duke lënë çdo skenar të hapur, midis ultimatumeve të Trump dhe fantazmës së një pushtimi të Kharg, ishullit strategjik të naftës së Iranit në Gjirin Persik.

Në fakt, Donald Trump po tregon përsëri muskujt e tij dhe po flet për Iranin si "duke u lutur për një marrëveshje", pa e hequr nga tavolina provën e një sulmi masiv: "Ne do të jemi makthi i tyre më i keq", dhe marrja e kontrollit të naftës së Ajatollahëve mbetet "një opsion". Kjo demonstrohet nga puna e Pentagonit dhe Komandës Qendrore të SHBA-së në Lindjen e Mesme, të zënë me finalizimin e planeve ushtarake për një "goditje përfundimtare". Përforcimet amerikane janë në rrugë e sipër, me mijëra marins, forca amfibe dhe parashutistë gati për të nisur një sulm masiv. Nuk është rastësi, sipas CNN, që Irani po përgatitet, duke pasur frikë se Kharg është ndër objektivat kryesore të armikut, dhe po vendos kurthe dhe mina në të gjithë zonën. Ndërkohë, Teherani përsërit kushtet 15-pikëshe që vendosi për refuzimin e planit amerikan: para së gjithash, kontrolli i Ngushticës së Hormuzit, i cili "ka qenë dhe do të jetë e drejta natyrore dhe ligjore e Iranit". Dhe përmes Pakistanit, ai i dërgoi Uashingtonit përgjigjen e tij ndaj planit amerikan. Prapa skenave, pra, puna vazhdon, me Islamabadin që vepron si një lajmëtar në bisedimet indirekte midis Shteteve të Bashkuara dhe Republikës Islamike për të provuar të zhbllokojë një situatë që kërcënon të ngecë. Kjo pavarësisht mesazheve të vazhdueshme kontradiktore të manjatit: "Nuk e di nëse jemi të gatshëm të punojmë për një marrëveshje me Iranin. Ata duhet ta kishin bërë katër javë më parë", tha ai, duke i nxitur negociatorët iranianë të "jenë seriozë para se të jetë tepër vonë". Dhe zemërimi i tij, edhe një herë, nuk e kursen NATO-n: "Ata nuk bënë asgjë, nuk do ta harroj këtë."

Në terren, sulmet vazhdojnë, me Forcat Mbrojtëse të Izraelit që njoftojnë vrasjen e komandantit të Marinës Pasdaran, Alireza Tangsiri, ndërsa tetë persona kanë vdekur në sulme ajrore intensive në Libanin jugor, ku objektivi i Izraelit mbetet "eliminimi i Hezbollahut nga kufijtë tanë".

Rritja e çmimeve të benzinës, nervozizmi në Kongres dhe në bazën Maga, si dhe zgjedhjet e afërta të mesit të mandatit po ushtrojnë presion mbi Komandantin e Përgjithshëm: sipas Wall Street Journal, Donald Trump - qoftë negociata apo pushtim - po bën thirrje për një përfundim të shpejtë të luftës, shpresojmë përpara se të takohet me Xi Jinping në Kinë në mesin e majit. Ndoshta kjo është arsyeja pse mesazhet janë kontradiktore, dhe Donald duket se po ecën me shpejtësi të plotë: ai flet për iranianët që mohojnë negociatat nga frika se negociatorët do të përballen me hakmarrje nga kundërshtarët e brendshëm, dhe në të njëjtën kohë, për Teheranin që dërgon mesazhe hapjeje duke "autorizuar kalimin e dhjetë cisternave të naftës" përmes Hormuzit. Megjithatë, po shfaqen disa shenja dhe analistët e interpretojnë vendimin e SHBA-së dhe Izraelit për të hequr dy negociatorët kryesorë të mundshëm - Kryetarin e Parlamentit iranian Mohammed-Bagher Ghalibaf dhe Ministrin e Jashtëm Abbas Araghchi - nga lista e udhëheqësve iranianë që do të eliminohen si një shenjë të uljes së tensioneve. I dërguari special i Trump, Steve Witkoff, tha gjithashtu se kishte "shenja të forta" që Irani donte të arrinte një marrëveshje, transmeton ANSA.

"Ne kemi paraqitur një plan veprimi, i cili përbën kornizën për një marrëveshje paqeje. Do të shohim se si do të zhvillohen ngjarjet dhe nëse mund ta bindim Iranin se kjo përfaqëson një pikë kthese, për të cilën nuk ka alternativë të qëndrueshme përveç vdekjes dhe shkatërrimit të mëtejshëm", tha Witkoff, i papëlqyeshëm midis shumë njerëzve në një Teheran që është më i interesuar në një diskutim me Zëvendëspresidentin J.D. Vance. Disa degë ulliri, ndoshta, mes konfuzionit të plotë.